Imieniny: Ferdynanda, Gryzeldy i Zyndrama

RSS

Biuletyn Informacji Publicznej

A+ A-

Logo oficjalnego serwisu internetowego Urzedu Miasta Sieradz

Wojsko Polskie w Sieradzu

wojskopolskieHistoria Garnizonu Sieradz rozpoczęła się 19 października 1935 r.  W tym dniu przybył na stałe do miasta 31 Pułk Strzelców Kaniowskich. Współcześnie chlubne tradycje oręża polskiego kontynuuje 15 Sieradzka Brygada Wsparcia Dowodzenia.

1918-1945

     Wraz z wybuchem I wojny światowej, 2 sierpnia 1914 r. wojska rosyjskie opuściły Sieradz. W ich miejsce wkroczyły oddziały niemieckie, które stacjonowały w mieście do końca wojny. 11 listopada 1918 roku Sieradz odzyskał wolność.
     W 1922 roku powstała Powiatowa Komenda Uzupełnień, obsługująca dwa powiaty: łaski i sieradzki. Początkowo liczyła ponad 120 oficerów, podoficerów i żołnierzy. Później jednak ich liczba zmniejszyła się do kilkunastu osób.
     Dla sieradzkiej jednostki szczególne znaczenie ma data 30 maja 1933 roku. Wtedy to, burmistrz Ignacy Mąkowski i por. Stanisław Przybylski, przedstawiciel Szefa Budownictwa Okręgu Korpusu IV podpisali protokół w sprawie zakwaterowania w mieście jednego pułku piechoty. Wojsko potrzebowało około 20 hektarów pod budowę koszar i 150 hektarów pod garnizonowy plac ćwiczeń. Wiosną 1934 roku przystąpiono do kopania fundamentów pod koszary. Ponadto przy ul. Sienkiewicza rozpoczęto wykup działek pod budowę domów dla oficerów i podoficerów.

     19 października 1935 roku o godzinie 13.30 przybył na stałe do Sieradza 1 batalion 31 Pułku Strzelców Kaniowskich, okrytego chwałą podczas wojny polsko-rosyjskiej w 1920 r.
     W kwietniu 1937 roku przyznano wojsku 125 hektarów z przeznaczeniem na plac ćwiczeń. Rok później obiekty wojskowe podłączono do sieci energetycznej miasta. Współpraca wojska z władzami Sieradza układała się bardzo dobrze. Żołnierze angażowali się m.in. w rozbudowę dróg i mostów oraz regulację rzeki Warty. Kadra oficerska, zgodnie z hasłem marszałka Józefa Piłsudskiego ”każdy żołnierz obywatelem, każdy obywatel żołnierzem” szkoliła Oddziały Przysposobienia Wojskowego, składające się z ochotników Związku Strzeleckiego i uczniów szkół średnich (oddziały te były w czasie okupacji hitlerowskiej zalążkami Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej).

     Latem 1939 roku 31 pułk zgodnie z planem obrony kraju przystąpił do budowy umocnień na prawym brzegu Warty, jako głównej rubieży obrony 10 Dywizji Strzelców Kaniowskich. W chwili wybuchu II wojny światowej pułkiem dowodził ppłk Wincenty Wnuk. 2 września 1939 roku pułk zajął pozycje obronne na rubieży: Błaszki – Gruszczyce – Niedoń i przez dwa dni odbierał ataki Niemców, idących z kierunku Kalisza do Sieradza. W nocy z 3 na 4 września pułk został wycofany na główną linie obrony na rzece Warcie i zajął pozycję od drogi Sieradz – Zduńska Wola do Włynia. Przez kolejne dwa dni toczył tam zacięte walki. Ostatecznie, widząc beznadziejność sytuacji, dowództwo nakazało odwrót. Odbywał się on w trzech kierunkach. 31 pułk początkowo zajął pozycje w okolicach Lutomierska, a następnie podążył dalej na wschód w kierunku Warszawy. W nocy z 10 na 11 września zaatakował w Mszczonowie niemiecką kolumnę. Zniszczono 16 czołgów oraz ok. 30 pojazdów opancerzonych i transportowych nieprzyjaciela.
     Pułk, nękany codziennymi atakami przeważających sił wroga, ostatecznie 18 września zaprzestał walki. Do niewoli dostało się kilku oficerów i blisko 800 żołnierzy. Ocalałe resztki walczyły do końca miesiąca pod Zamościem i Tomaszowem Lubelskim.
     Ukryty przed Niemcami sztandar 31 Pułku Strzelców Kaniowskich zachował się i po wojnie został przekazany do Muzeum Wojska Polskiego.

1945-2005

     Po II wojnie światowej jednym z podstawowych zadań wojska było rozszerzenie rezerw i podwyższenie poziomu szkolenia kadr oficerskich. Stan techniki łączności oraz zmiany zachodzące w organizacji systemów dowodzenia pociągnęły za sobą reformy w systemie kształcenia oficerów wojsk łączności.

     We wrześniu 1945 roku Oficerską Szkołę Łączności w Zamościa przeniesiono do Sieradza. Miesiąc później na Rynku odbyło się zaprzysiężenie podchorążych oraz uroczyste powitanie OSŁ. 10 marca 1946 roku przybył do Sieradza Naczelny Dowódca WP – marszałek Michał Rola - Żymierski. Tego dnia wręczył OSŁ sztandar ufundowany przez mieszkańców ziemi sieradzkiej oraz dokonał promocji 77 oficerów łączności. Była to pierwsza promocja w Sieradzu.
     W 1950 roku Oficerska Szkoła Łączności została rozformowana, a na jej miejsce utworzono dwie szkoły oficerskie:
- Oficerską Szkołę Łączności Przewodowej w Sieradzu,
- Oficerską Szkołę Łączności Radiowej w Zegrzu na bazie Szkolnego Pułku Radiowego.

     Ze względu na redukcję w armii w 1955 r. rozformowano Oficerską Szkołę Łączności Przewodowej w Sieradzu. W trakcie pięcioletniej działalności szkoła wykształciła 1087 oficerów. Na jej miejsce przeniesiono z Zegrza 112 samodzielną kompanię radiolinii, którą przemianowano na 56 batalion radiolinii.

     14 sierpnia 1960 r., w uznaniu zasług żołnierzy batalionu oraz na dowód wysokiej oceny, uchwałą Rady Państwa jednostce został przyznany sztandar.
     Kolejne lata to okres głębokich zmian w organizacji i wyposażaniu jednostki wojskowej. 1 maja 1962 roku 56 batalion radiolinii przeformowano w 15 Pułk Radioliniowo-Kablowy. W latach 1962-1968 jednostka wielokrotnie zajmowała pierwsze miejsce wśród centralnych jednostek wojsk łączności i była nagradzana przez Szefa Wojsk Łączności.
     1 listopada 1968 roku 15 Pułk Radioliniowo-Kablowy został przeformowany w wyższy szczebel organizacyjny. Utworzono 15 Brygadę Radioliniowo – Kablową. W 1969 roku Brygada wyróżniona została w Dyrektywie Ministra Obrony Narodowej. W latach 1972-1983 ośmiokrotnie wyróżniana była jednostka przez Ministra Obrony Narodowej medalami ”Za osiągnięcia w służbie wojskowej”.

     W latach osiemdziesiątych znacznie rozbudowano koszary oraz ukończono budowę stołówki. W kolejnej dekadzie wybudowano nowoczesną halę sportową.
     19 października 1995 roku - w 60. rocznicę utworzenia w Sieradzu stacjonarnej jednostki Wojska Polskiego - 15 Brygada Radioliniowo-Kablowa dostąpiła zaszczytu nadania jej nazwy wyróżniającej ”Sieradzka” i wręczenia nowego sztandaru. W 1996 roku Brygada została wyróżniona Znakiem Honorowym przez Szefa Sztabu Generalnego WP.
     Od roku 2000 brygada bierze udział w międzynarodowych ćwiczeniach państw NATO oraz misjach pokojowych w Bośni, Afganistanie i Republice Iraku. Rok 2001 przyniósł zmianę usytuowania jednostki na mapie militarnej Polski. Brygada przeszła z podporządkowania Śląskiemu Okręgowi Wojskowemu w podległość Dowództwu Garnizonu Warszawa.
     W 2000 roku utworzono Parafię Wojskową w Sieradzu, natomiast w maju 2002 roku powstał Klub Garnizonowy. Od 1 stycznia 2003 roku Decyzją Ministra Obrony Narodowej Jednostce Wojskowej nadano nazwę 15 Sieradzka Brygada Wsparcia Dowodzenia. W roku 2004 najważniejszym zadaniem Brygady, obok szkolenia programowego specjalistów łączności, był udział żołnierzy w misjach pokojowych w Bośni i Hercegowinie oraz w misji stabilizacyjnej w Republice Iraku.
      Obecnie funkcje dowódcy jednostki pełni płk Robert Krupa.

Tekst na podstawie: L. Kamiński, B. Kosieniak, J. Marciniak, A. Rawski, A. Błaszczyk, „Ziemia Sieradzka i jej żołnierze. 67 lat Wojska Polskiego w Sieradzu”, Sieradz 2002. Zdjęcia pochodzą z archiwum 15 SBWD.

Oficjalna strona 15 Sieradzkiej Brygady Wsparcia Dowodzenia: www.15sbwd.internetdsl.pl