Imieniny: Cecylii, Jonatana i Marka

RSS

Biuletyn Informacji Publicznej

A+ A-

Logo oficjalnego serwisu internetowego Urzedu Miasta Sieradz

Historia miasta: Page 2 z 2

    W okresie zaborów sieradzanie czynnie uczestniczyli w walce o odzyskanie niepodległości. 13 listopada 1806 roku zawiązano w Sieradzu akt powstania przeciwko Prusakom. W czasie powstania styczniowego w latach 1863-1864 miasto wraz z powiatem było terenem koncentracji powstańców oraz miejscem wielu bitew i potyczek. Widok sieradzkiego zamku. Fragment obrazu z 1751 r. J. B. de Juncka Matka Boska Szkaplerzna, który znajduje się w kościele pw. Wszystkich Świętych. XIX – wieczny Sieradz to miejsce powolnego, lecz systematycznego rozwoju gospodarczego i społecznego. W 1823 r. powstała manufaktura Adolfa Harrera, w której zainstalowano jedną z pierwszych maszyn parowych na ziemiach polskich. Postęp przemysłu i rzemiosła doprowadził także do utworzenia w połowie XIX w. niedzielnej szkoły rzemieślniczej. Pod koniec stulecia otwarto pierwszą w regionie salę teatralną, a z inicjatywy dr Aleksandra Murzynowskiego wybudowano przystań wodną i założono Towarzystwo Wioślarskie.      Początek XX wieku przyniósł miastu połączenie kolejowe z Łodzią i Kaliszem. Nadal rozwijało się życie społeczne. W 1906 r. utworzono bibliotekę, w 1909 r. założono Sieradzkie Towarzystwo Muzyczne, natomiast w 1915 r. Czesław Bagieński otworzył 5 – klasowe Gimnazjum Filologiczne. Na przestrzeni stu lat liczba mieszkańców Sieradza wzrosła ponad czterokrotni do 9,8 tys. osób w 1910 roku.
     W listopadzie 1918 roku powstało niepodległe państwo polskie. Z niepodległości cieszyli się również mieszkańcy Sieradza. Okupili ją jednak śmiercią pięciu członków Polskiej Organizacji Wojskowej, którzy zginęli w 12 listopada w walkach z wycofującymi się wojskami niemieckimi. W okresie dwudziestolecia międzywojennego rozwój przemysłu i rzemiosła w mieście stanowił kontynuację stanu sprzed I wojny światowej. Miasto zachowało swój rolniczo-przemysłowy charakter. Jednocześnie dobrze rozwijało się życie kulturalne. Działało Towarzystwo Śpiewaczo-Muzyczne przy Chrześcijańskim Stowarzyszeniu Rzemieślniczym "Resursa" oraz Koło Miłośników Sceny przy Towarzystwie "Dźwignia". W 1923 roku wznowiło działalność Sieradzkie Towarzystwo Muzyczne "Lutnia". Cztery lata później otwarto gimnazjum miejskie, dzisiejsze Liceum Ogólnokształcące im. Kazimierza Jagiellończyka. Poza tym zrealizowano wiele ambitnych inwestycji. Rozbudowano budynek Ochotniczej Straży Pożarnej, wybudowano łaźnie miejską, elektrownię, uporządkowano teren Wzgórza Zamkowego, powiększono uliczne oświetlenie oraz obsadzono drzewami park miejski.
     1 września 1939 roku rozpoczęła się II wojna światowa. 9 listopada Sieradz wraz z całym powiatem został wcielony do Rzeszy. Okupanci usuwając ślady polskości zniszczyli wszystkie polskie napisy, dokonali zmiany nazw ulic, zniszczyli pomniki i tablice upamiętniające historyczne wydarzenia. W odpowiedzi rozwinął się ruch oporu. 23 stycznia 1945 roku Sieradz wyzwolono. Miasto było wolne, ale wyludnione i częściowo spalone. Jednak trzy dni wcześniej doszło do tragedii. Lotnictwo radzieckie zbombardowało miasto, w wyniku czego zginęło stu sieradzan, a  kilkuset odniosło rany.
     W latach 50 – tych rozbudowano zakłady odzieżowe, zbożowo-młynarskie i spirytusowe. W 1957 r. oddano do użytku największy zakład dziewiarski „Sira”. Powstały także osiedla mieszkaniowe „Dziewiarz” i „Polna”.W 1975 roku Sieradz stał się ponownie siedzibą województwa. Do miasta zaczęli przyjeżdżać ludzie z całego regionu. W efekcie liczba ludności w ciągu kolejnych dwudziestu lat uległa podwojeniu do liczby 45 tys. Miasto ponownie w swej długiej i trudnej historii zaczęło się dynamicznie rozwijać. W wyniku reformy administracyjnej w 1999 roku Sieradz uzyskał prawa miasta powiatowego. Obecnie pełni rolę centrum administracyjno-gospodarczego w zachodniej części województwa łódzkiego.